All Posts

“Diyetteyim” dediğimizde aklımıza genelde tabak gelir. Ne yediğimiz, ne kadar yediğimiz, neyi kısıtladığımız… Ama çoğu zaman gözden kaçan bir şey var: Zihnimizi ve duygularımızı besleyen şeyler de birer “alım”. Gün içinde ne izlediğin, ne dinlediğin, ne okuduğun, kimlerle zaman geçirdiğin… Bunların hepsi psikolojik bir diyetin parçası. Ve çoğu zaman, yediklerimizden çok maruz kaldıklarımız  bizi etkiliyor. Zihin, ayırt etmeden beslenir. Sürekli felaket haberleri izleyen bir z

Yılın son günleri yaklaşırken, çoğumuz “daha fazla ne yapabilirdim?” diye düşünüyoruz. Buradaki asıl ihtiyaç, kendimizi zorladığımız hedeflere değil, sessizce hayatımıza yön veren derslere bakmak. Çünkü her yıl—istese de istemese de—bize bir şeyler öğretir. Çoğu zaman da o dersler, gündelik koşuşturmada gözümüzden kaçıp gider. Bu yıl seni en çok ne zorladı? Hangi duygu seni tekrar tekrar kapında karşıladı? Hangi olay, düşündüğünden daha fazla iz bıraktı? Bunlar kulağa basit s

Bazı yıllar, bitmeye yakınken garip bir gerçeklik getirir: Sanki herkes ileri giderken, sen biraz geride kalmışsın gibi. Kime ne söylediğini, neyi toparladığını, nereye yetiştiğini sorgularken bulursun kendini. İşte tam o arada, “bitmiş şeyler” yavaş yavaş görünür olmaya başlar. Sene boyunca adını koymadığın kayıplar, yarım kalan konuşmalar, olup da olmamış ilişkiler… Hatta bazen sadece kendine dair bir his: Artık aynı değilim. Bu yazıyı yıla veda rehberi olsun diye yazmıyoru

Yeni bir yıla girerken çoğumuz aynı soruyla baş başa kalırız: “Bu yıl neyi farklı yapacağım?” Bazen bu soru heyecan verir, bazen de üzerimize ağırlık gibi çöker. Çünkü geçmiş yıllardan biliyoruz: çok istenir, çok hedef yazılır ama çoğu birkaç ay içinde sessizce ortadan kaybolur. Araştırmalar gösteriyor ki, yeni yıl hedeflerinin yaklaşık %80’i ilk birkaç ay içinde terk ediliyor (Norcross, Mrykalo & Blagys, 2002). Bu durum çoğu zaman “yetersiz irade” ile açıklansa da, psikoloji