Konforsuz Alan: Yeni Yıla Doğru Konforun Dışında Bir Yer

Yeni bir yıla yaklaşırken içimde hep aynı ikili duygu belirir:Bir yandan geride bıraktıklarıma bakınca hafif bir sızı, bir yandan da yaklaşan zamana dair küçük bir heyecan.

Geçen yılın içinde zorlandığım anlar oldu, kabul. Kaçmak istediğim hisler, yüzleşmeyi ertelediğim konular… Ama işte “Konforsuz Alan” tam da buradan doğuyor. Çünkü hayat çoğu zaman o rahat battaniyenin altından değil, üstüne titrediğimiz o hafif tedirginliğin içinden büyütüyor bizi.

Yeni bir yıl; kendimizi yeniden organize etiğimiz, bazen de sadece “çabaladım” diyerek durup nefes aldığımız bir eşik. Geriye dönüp baktığımızda bazen üzüldüğümüz,“Keşke böyle olmasaydı” dediğimiz şeyler olabilir. Ama kabullenmek de cesaret ister. Kabul ettiğimiz her duygu—acı, pişmanlık, kırgınlık—bizi biraz daha özgürleştirir.

Belki de bu yıl kendimize verebileceğimiz en büyük hediye, rahat ettiğimiz yere saplanıp kalmamak olabilir. Konfor güvenlidir, tanıdıktır, yorucu değildir.Ama içten içe biliriz ki orada uzun süre kalınca zaman durur, biz de dururuz.

Yeni yıl, sessizce şunu fısıldıyor:“Bir adım dışarı çıkmayı dener misin?”

Bu adım büyük olmak zorunda değil. Yeni bir alışkanlığa başlamak, bir ilişkiyi daha dürüstçe konuşmak, uzun zamandır ertelediğin bir duygunun kapısını aralamak…

Bazen sadece “Bu sefer kaçmayacağım,” demek bile yeter.

“Konforsuz Alan” köşesi de tam olarak bu yüzden var. Burada rahat etmeyi değil, gerçekten büyümeyi konuşacağız. Zor soruları, yüzleşmeleri, cesareti ve şaşırtan iç görüleri… Ve bunu yargısız, sakin, samimi bir yerden yapacağız.

Belki de bu yılın en gerçek adımı şudur:

Hem zorlandığın yanına hem de cesur yanına aynı anda yer açmak.

Biri diğerini bastırmak zorunda değil.

İkisi birlikte seni ileri taşır.

Bu yıl tüm adımların—ister hızlı ister yavaş olsun—kendine daha yakın hissettirsin.

Konforsuz Alan’a hoş geldin. Burada büyümek, biraz rahatsız hissettirmeye başlamadan önce gelmez.